Veel arme boerengezinnen wouden iets hebben om toch aan het werk te zijn, daarom kochten ze een eenvoudig spinnewiel, zodat ze in de winter ook werk en inkomsten hadden. Maar om één wever aan het werk te houden waren er wel acht spinners nodig. Om dat probleem op te lossen werden er door ondernemers prijsvragen uit geschreven voor het ontwerpen van een machine die het spinnen zou verbeteren en versnellen. De beste was de Spinning Jenny. Deze werd ontworpen in 1764 door James Hargreaves. Weven en spinnen ging nu ongeveer even snel. Het paste wel in de huiskamer, maar de aanschaf was voor thuiswerkers te duur.

Richard Arkwright ontwikkelde in 1769 het Waterframe. Het word niet aangedreven door menselijke kracht maar door een waterrad. Het nadeel is dat alleen ondernemers dit kunnen betalen, zodoende komt er langzaam een einde aan de huisnijverheid. Een nadeel aan het Waterframe is dat het alleen in beweging kon worden gebracht met behulp van snelstromend water. Maar dat is niet veel verkrijgbaar en de arbeiders wonen niet in de buurt van afgelegen, bergachtige streken.

Er werd gezocht naar een andere oplossing voor de aandrijving van machines. In de mijnbouw gebruiken ze de stoommachine, James Watt ging nu aan het werk zodat ze de stoommachine ook buiten de mijnbouw kunnen toepasbaar is, zoals in de textielindustrie. Later werd in treinen en schepen ook de stoommachine gebruikt. Een goede uitvinding dus.