Het zit zo: In verschillende periodes in de geschiedenis hebben landen geprobeerd machtiger te worden dan andere landen, om op die manier het ‘beste’ land van Europa of van de wereld te worden. Bij het beste land hoort ook het beste leger. Een groot leger is gebruikt om bijvoorbeeld landen te koloniseren ( imperialisme ), of om tegenstanders af te schrikken. Ook nationalisten, mensen die heel erg trots zijn op het eigen land, vinden het hebben van een sterk leger belangrijk. Onder invloed van het nationalisme gingen landen vaak de strijd met elkaar aan om het beste leger ter wereld te krijgen. Dat houd in: Dat landen de beste soldaten en de beste wapens wilden hebben. Er werd toen heel erg veel geïnvesteerd in de wapens. Voor de soldaten en fabrieken die hierbij hoorden waren er veel normale burgers nodig die wilden werken als soldaat of als fabrieksarbeider. Om die reden werd het steeds normaler om tijdens oorlogen ook burgerslachtoffers te maken, deze burgers konden gemakkelijk werk hebben als soldaat of militaire arbeider. Dit allemaal gebeurde ook met Amerika en Rusland. Amerika had in augustus 1945 de atoombom gebruikt om Japan, de bondsgenoot van Duitsland, op de knieën te dwingen. Stalin was een man die heel goed bewust was van de Amerikaanse macht. Hij zette alles op alles om de Russische achterstand in te halen. In augustus 1949 had ook Stalin een atoombom. Voor de Amerikanen en de Westerse landen was dit het signaal om steeds meer wapens te gaan maken. Zo ontstond deze wapenwedloop. Er werden in totaal wel zoveel wapens gemaakt dat de wereld wel een aantal keer vernietigd kon worden. De gevolgen van de wapenwedloop was: Dit ging ten koste van andere delen van de economie. Vaak hadden wapenwedlopen een oorlog als gevolg. Als je zoveel sterke wapens had kon een oorlog vaak niet uitblijven. En landen deden steeds minder om een oorlog uit de weg te gaan.