Het diagram vergelijkt de planeten van ons zonnestelsel met Kepler-186, een planetensterrenstelsel met 5 planeten op ongeveer 500 lichtjaar van de aarde in het sterrenbeeld Cygnus. De vijf planeten van Kepler-186 draaien om een M-dwerg, een ster die half zo groot en massa is als de zon.

Het Kepler-186-systeem is de thuisbasis van Kepler-186f, de eerste gevalideerde planeet ter grootte van de aarde die om een verre ster in de bewoonbare zone draait - een afstand van een ster waar vloeibaar water zich op het oppervlak van de planeet zou kunnen verzamelen. De ontdekking van Kepler-186f bewijst dat planeten ter grootte van de aarde bestaan in de bewoonbare zones van andere sterren en betekent een belangrijke stap in de richting van het vinden van een wereld die vergelijkbaar is met de aarde.

Van de grootte van Kepler-186f is bekend dat deze minder tien procent groter is dan de aarde, maar de massa en samenstelling zijn niet bekend. Een jaar op Kepler-186f duurt130 dagen om zijn ster. Dit plaatst de planeet in de buurt van de buitenrand van de bewoonbare zone.

De Kepler-ruimtetelescoop leidt het bestaan van een planeet af door de hoeveelheid sterlicht die wordt geblokkeerd wanneer deze voor zijn ster passeert. Uit deze gegevens kunnen de straal, de omlooptijd en de hoeveelheid energie die van de ster wordt ontvangen, worden bepaald.

Het artistieke concept van Kepler-186f is het resultaat van wetenschappers en kunstenaars die samenwerken om het uiterlijk van deze verre werelden voor te stellen.