9 november 1989
Het was avond het was de hele dag al rumoerig rond de muur. De mensen die een televisie hadden wisten dat de DDR zich over zou geven. Maar de mensen die dat niet hadden hoorden het wel van anderen. De mensen waren helemaal hyper. Maar er was ook verwarring onder de mensen. Was de muur nu echt al open of moest dat nog gebeuren? Het was toch zo de muur zou een dezer dagen vallen. Nu was het afwachten wanneer. Mensen verdrongen zich om vooraan te kunne staan, als de muur die dag zou vallen. De politie had het er maar druk mee want vechtpartijtjes om een plek was vanzelfsprekend. Niemand wist hoe lang het nog zou duren voor dat de muur open ging.

Eindelijk was het zover het was nu 18:57. Er kwamen soldaten aan lopen. Mensen begonnen te juichen. Het gedrang begon weer. Iedereen wou zo snel mogelijk zijn of haar familie weer zien. En toen was eindelijk het mommend de slagbomen gingen voor goed open. Gedrang en boos geschreeuw. Mensen kwamen aan lopen met bijlen om de muur naar beneden te halen. Een herrie dat het was. Mensen waren aan het feesten ze waren zo blij dat de muur nu echt verleden tijd was. Maar een ding vergaten ze dat er door de muur veel mensen gedood waren. Maar ook waren ze heel erg dankbaar om dat de koude oorlog eindelijk aan zijn eind zou komen.

Jaap de Groot.